نوشته‌ها

بهروز افخمی به صحبت های جمشید مشایخی واکنش نشان داد.

بهروز افخمی: روایت جمشید مشایخی از مرگ تختی بی اعتبار و مثل فیلم هندی سنگام است.

بهروز افخمی در واکنش به صحبت های جمشید مشایخی پیرامون مرگ تختی گفت:من صلاحیت بیشتری درباره اظهار نظر مرگ تختی دارم تا جمشید مشایخی و باید بگویم که صحبت های ایشان بی اعتبار است و اگر فرض را بر این بگیریم که تختی خودکشی کرده که قطعا این طور نیست و همه اشارات درباره اظهاراتی که درباره مرگ تختی است در فیلمی که من سالها پیش ساختم وجود دارد را اکثرا دیده اند و اگر فرض را حتی بر خودکشی تختی بگیریم، هیچ کس تاکنون فرض آقای مشایخی درباره علت مرگ تختی را مطرح نکرده است و این اظهارات اصلا با عقل جور در نمیاد و مشایخی جزو یکی از اون میلیون ها نفر است که به خودش اجازه داده روایت خلاف انصاف را مطرح کند.

انداختن علت مرگ تختی به زنی که حالا دیگر در دنیا نیست و دستش کوتاه است و نمی تواند از خودش دفاع کند، خوب نیست و بیشتر شبیه فیلم های هندی سنگام است و یا افسانه خودکشی را جایگزین روایت قبلی می کند، روایتی که قبل از انقلاب شایع بود که تختی به وسیله ساواک یا دستگاه حکومتی کشته شده است و حالا که یک عده می خواهند افسانه خودکشی را جایگزین کنند و روایت دوم که بر خودکشی تختی اصرار دارد را نمی توان منکر شد اما نکته جالب اینکه برادران لیبرال شده ما خیلی خوشحال شدند که اسطوره شکنی در حال رخ دادن است.

او همچنین افزود:نقش نیروهای امنیتی و ساواک در جامعه ورزشی ایران و کشتی گیرانی که با ساواک ارتباط داشتند و کشتی گیرانی که به دستگاه امنیتی وابستگی داشتند و کلا مافیای دو رو بر تختی که او را از همه چیز محروم کرده بود و فقط به خاطر حسادت و رقابتی که داشتند، سعی بر خارج کردن تختی از میدان بودند و حتی مستمری که بابت قهرمانی می گرفت را قطع کردند و کاری کردند که چیزی حدود یک میلیارد تومان به پول امروز بدهکار بود و مجبور شد خانه اش را پس دهد و همسرش را مجبور کند تا با خواهرش زندگی کند و اینها همه از سوی سازمان ورزش آن موقع بود به طوری که حتی زمانی تختی حریف تمرینی هم نداشت و اینها باعث شد تا تختی آینده ای برای خود نبیند و اینها را آقای مشایخی نمی داند یا نمی خواهد بگوید و این به نفع مشایخی نیست که با کسانی در بیافتد که امروز حضور دارند و احتمالات معقول تری برای مرگ تختی وجود دارد که مشایخی لوس ترین آن ها را مطرح کرده است.

پیش از این جمشید مشایخی ۱۴ اسفند ماه در هفتمین قسمت از برنامه تلویزیونی «اختیاریه» در خصوص شایعه ی مرگ تختی گفته بود:در ابتدا جهان پهلوان تختی با زنی ازدواج کرد که از طبقه خودش نبود و همیشه او را در مجالس مختلف مسخره می‌کرد! لذا تختی اگر با او زندگی می‌کرد تختی نبود؛ اگر طلاق می‌داد هم تختی نبود؛ تنها اگر خودش را می‌کشت تختی بود.

 

 

رضا میر کریمی از اکران نوروزی “قصر شیرین” منصرف شد.

فیلم سینمایی «قصر شیرین» به کارگردانی رضا میرکریمی از تقاضا برای اکران نوروزی انصراف داده است.

در حالی که چندی قبل پخش کننده فیلم جدید رضا میرکریمی از تلاش برای اکران نوروزی آن خبر داده بود، امروز ۷ اسفند ماه روابط عمومی فیلم از انصراف میرکریمی برای اکران نوروزی خبر داد و گفت: تلاش‌مان برای اکران بعد از عیدفطر است.

این فیلم در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین فیلمنامه را کسب کرد و در بخش‌های دیگر از جمله بازیگری نقش اول هم برای حامد بهداد، نامزد دریافت جایزه بود.

حامد بهداد، ژیلا شاهی، اکبر آئین، آزاده نوبهار، محمد اشکان‌فر، محمد عسگری، یونا تدین، نیوشا علیپور، بابک لطفی خواجه‌پاشا و زهیر یاری بازیگران آن هستند.

«قصر شیرین» نهمین فیلم سینمایی میرکریمی در مقام کارگردان و اولین تجربه همکاری او با حامد بهداد است.

عوامل تولید «قصر شیرین» عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: سیدرضا میرکریمی، نویسندگان: محسن قرائی و محمد داودی بر اساس طرحی از سیدرضا میرکریمی، مدیر فیلمبرداری: مرتضی هدایی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: محمد عسگری، صدابردار: سعید بجنوردی، طراح چهره‌پردازی: محمود دهقانی، صداگذار: آرش قاسمی، منشی صحنه: ماریا میرنژاد، دستیار اول فیلمبردار: همایون قربانی، عکاس: حافظ احمدی، مجری طرح و مدیر تولید: محمدصادق میرکریمی.

منبع: خبرگزاری ایسنا

آفتی که تئاتر ایران را تهدید می‌کند

رامین سیار دشتی معتقد است: اکنون این دغدغه که چه تولید کنیم تا شایسته مخاطب باشد و ذهن و روح را سیراب کند، جای خود را به این سوال داده که چه تولید کنیم که مخاطب برایش پول بیشتری بپردازد؟ و همین دغدغه هاست که موتور پویش و حرکت تئاتر ما را هرروز سردتر و حرکت آن را را کندتر می کند.

این بازیگر، طراح صحنه و کارگردان در گفت‌وگویی اظهار کرد: وقتی یک جشنواره تئاتری مانند جشنواره عروسکی یا جشنواره آیینی سنتی به صورت تخصصی برگزار می‌شود باید سیاست گذاری‌های درستی همراه خود داشته باشد.

او ادامه داد: یک جشنواره باید به لحاظ مالی و آموزشی هدفمند برنامه‌ریزی شود و بودجه‌ای که گروه‌های نمایشی به آن نیاز دارند در اختیارشان قرار داده شود و همچنین در طول جشنواره کارگاه‌ها و ورک‌شاپ‌هایی برای هنرجویان برگزار شود. در واقع می‌توان گفت مهم تر از تعداد جشنواره‌ها، کیفیت و سیاستی است که برای برگزاری آنها اتخاذ می‌شود.

کارگردان نمایش “تولد غم‌انگیز پسر آهنی” درباره ارزیابی‌اش از شرایط تئاتر عروسکی در کشور گفت: تئاتر عروسکی یک امکان تکنیکی گسترده است که می‌تواند در خدمت تئاتر غیرعروسکی هم قرار بگیرد و حتی به طور مجزا باعث خلق و تولید آثار درخشانی شود. آشنایی با اجراهای روز دنیا در این حوزه که بعضأ از شگردهای تکنیکی پیچیده و مضامین جذاب و جهان شمول برخوردارند، راه را برای پیشرفت و رشد تئاتر عروسکی برای هنرمندان ایرانی هموار می سازد. اگر در جشنواره‌های عروسکی این امکان به وجود بیاید که از گروه‌های بزرگ و مطرح دنیا دعوت شود تا کارهایشان را در جشنواره به اجرا در بیاورند و یا از اساتید برجسته این عرصه در نقاط مختلف دنیا دعوت شود تا کارگاه‌هایی را برای آموزش هنرجویان ایرانی برگزار کنند، می‌تواند باعث ارتقا سطح تئاتر عروسکی شود. تئاتر یک هنر پویا است و باید رشد کند و اگر بخواهیم آن را در قالب مشخصی محدود کنیم، عملأ امکان رشد و بالندگی را ازاین هنر سلب کرده‌ایم.

سیار دشتی گفت: من با اجرای یک اثر عروسکی که بر تکنیک سایه‌ متمرکز بود، متوجه جذابیت‌ها و گستردگی این قابلیت تکنیکی شدم که باید اعتراف کرد بسیاری از قابلیت‌ها و امکاناتی که فقط همین تکنیک در اختیار نمایشگران قرار می‌دهد، هنوز ناشناخته است و نیازمند کشف است.

وی افزود: در تئاتر نیازمند عوامل مختلفی هستیم تا اثرمان قابل قبول واقع شود و پیش از همه نیازمند در اختیار داشتن یک ایده مناسب هستیم. مهم‌ترین عامل در رشد تئاتر به طور اعم و تئاتر عروسکی به طور اخص این است که نباید تفکراتمان را در چارچوب قالب‌های پیش‌تر قرارداد شده محدود کنیم‌. بلکه حتی می توان برحسب ضرورت و ظرفیت ایده اجرایی، تکنیک‌ها و قالب‌هایی را ممزوج کرد و به فرم بیانی کامل و بدیعی در اجرا رسید.

این کارگردان با بیان اینکه “ما همیشه در تئاتر مشکل امکانات اجرایی و سالن‌های غیراستاندارد را داشته‌ایم” اظهار کرد: در سال‌های اخیر و با رشد جریان موسوم به تئاتر خصوصی، شاهد رشد کمّی تماشاخانه‌ها و سالن‌های نمایشی هستیم. اما متاسفانه اغلب این سالن‌ها از آکوستیک، تجهیزات و بطور کلی استاندارد مطلوبی برخوردار نیستند. ضمن آنکه اجرای یک نمایش عروسکی خود نیازمند سالنی با مختصات و تجهیزات خاص این نوع نمایش‌هاست که بنظر می‌رسد در توسعه تماشاخانه‌های خصوصی، کمتر به این امر توجه شده. براین اساس ضرورت ساخت سالن‌های چند منظوره که مناسب اجراهای عروسکی متنوع باشند و بر حسب تکنیک‌های گسترده این شاخه نمایشی، بتوان آثاری با عروسک‌های غول پیکر تا ابعاد مینیاتوری و با تکنیک‌های گسترده دیگر را در آنها به اجرا گذاشت، بشدت احساس می‌شود. بنابر این اگر بخواهیم شاهد رشد در این حوزه باشیم نیازمند ارتقا و تجهیز زیرساخت‌ها نیز هستیم.

سیاردشتی همچنین از شرایط حال حاضر تئاتر و رشد نگاه کاسبکارانه در این حوزه، انتقاد کرد و افزود: این تعریف که تئاتر کالایی است که برحسب نیاز بازار و خواست مشتری، بارها آنرا باز تولید کنیم، آفتی است که درخت تنومند تئاتر را به مرور خشک خواهد کرد. جای تاسف است که وضعیت و شرایط حاکم بر تئاتر بگونه‌ای است که هنرمندان شاخص این حوزه، بجای تمرکز بر خلق و تولید آثار تازه، به بازتولید چند باره اجراهای موفق گذشته‌شان روی آورده‌اند که شاید بیش از همه انگیزه‌های اقتصادی در این امر دخیل است تا نگاه هنری.

وی اضافه کرد: علت اصلی کم کار شدن من و بسیاری از همکاران من و بعضأ فاصله طولانی مابین تولیدات تازه هنرمندان تئاتر ، چه بسا بیشتر به نگرانی‌های ما از سرنوشت اجرا و میزان توفیق یا عدم توفیق اثر از بعد مالی مربوط می‌شود تا دقت و وسواس و تمرکز بر شکل‌دهی به ایده و اجرای آن. این سوال که چه تولید کنیم که شایسته مخاطب تئاتر باشد و ذهن و روح مولد و مخاطب اثر ، هر دو را سیراب کند؟ جای خود را به این سوال داده که چه تولید کنیم که مخاطب برایش پول بیشتری بپردازد؟ و همین دغدغه هاست که موتور پویش و حرکت تئاتر ما را هرروز سردتر و حرکت آنرا را کندتر می‌کند. من هم مثل همه همکارانم در خانواده تئاتر، امیدواریم که با تغییر مدیریت ها در این حوزه، شرایط پیچیده تئاترمان کمی بهبود یابد و این هنر دوباره به جریان و مسیر اصلی خود بازگردد.

شبی نقره‌ای برای فیلمبرداران سینمای ایران

شب نقره‌ای فیلمبرداران سینمای ایران در حالی برگزار شد که تعدادی از هنرمندان و فیلمبرداران پیشکسوت سینمایی از وضعیت سینما و همچنین امضای تفاهم‌نامه‌هایی که به آن عمل نمی‌شود، انتقاد کردند.

 

دومین مراسم شب نقره‌ای فیلمبرداران سینمای ایران و همچنین امضا تفاهم‌نامه‌ای بین انجمن فیلمبرداران و شورای عالی تهیه‌کنندگان، عصر سه‌شنبه – ۲۹ خرداد – با حضور سینماگران در موزه سینما برگزار شد.

 

تورج منصوری که اجرای این مراسم را برعهده داشت، در ابتدا درباره اینکه چرا چنین نامی برای این جشن انتخاب شده است، توضیح داد: قصه این نام‌گذاری به یک ماجرایی در خیلی سال پیش برمی‌گردد. مهر ۱۳۱۸ فردی متولد شد که بعدها به فیلمبردار بزرگی تبدیل شد. او کسی نبود جز مهرداد فخیمی که خیلی زود از بین‌ ما رفت. انجمن ما برای اینکه یاد این فرد باشد از چهره‌هایی دعوت کرد تا از خوبی‌های مهرداد حرف بزند. ما از بهرام بیضایی دعوت کردیم تا بیاید اما گفت من برای فوت کسی حرف نمی‌زنم و فقط برای تولدش حرف می‌زنم. از قضا، تولدش مصادف با چهلم او شد و به همین دلیل توانستیم بیضایی را بیاوریم راجع به او صحبت کند و او نیز تعریف کرد که فخیمی چگونه کار می‌کرد و چه مرد بزرگی بود.

 

او ادامه داد: فوت فخیمی تعدادی از شاگردانش از جمله مهدی کرم‌پور را به این فکر انداخت که انجمن فیلمبرداران جشنی را برگزار کند و جایزه‌ای درست کنیم که پاسداشتی از فیلمبرداران ویژه‌ای باشد به یاد مهرداد فخیمی، ولی از آنجا که ما در کشورِ قول‌های انجام نشده هستیم، مدت‌ها گذشت، نه جایزه‌ای درست شد و نه تقدیری از مهردادهای فخیمی صورت گرفت. تا اینکه یک سال و خرده‌ای پیش که شکوفا کریمی به نحوی بانی این جشن شد. محمد حیدری هم به عنوان دبیر جشنواره فجر نیز از این طرح حمایت کرد. سپس برای انتخاب نام این مراسم گفتیم که مهرداد فخیمی یک انتشارات داشت به نام نقره علاوه بر آن نقره فلزی سنگین است و پرده سینما نیز نقره‌ای است و داستان‌ها روی آن‌گفته می‌شود. نکته دیگر اینکه نقره در برابر نور و زمان تغییر می‌کند و بنابر این نزدیک‌ترین نام برای این جشن بود.

 

او درباره زمان برگزاری این جشن نیز گفت: به خاطر تولد جهان هستی که در فصل بهار است این مراسم را در فصل بهار برگزار کردیم.

 

در ادامه مراسم منوچهر شاهسواری مدیر عامل خانه سینما با حضور در جایگاه بیان کرد: خانه سینما وطن است و انجمن فیلمبرداران محل یا شهر آن است. همه ما در سینما تمام تلاشمان را می‌کنیم برای اینکه کارمان رونق بگیرد و فضای مناسبی باشد و البته که خیلی از اوقات هم اتفاق نمی‌افتد. ما شبیه باغبان‌هایی هستیم که میخواهیم صد هزار گل را برویاند و گل خار هم دارد. ما مدیون کسانی هستیم که این فرایند ها را طی کرده اند. چه کسانی باید مانع این خار گل‌ها شود که به دست و جشم سازندگان این خاطرات نرود. مسئول اول خودمان هستیم و تا موقعی که خودمان مسئول این فضا ندانیم مطالبه از هر کسی به بیراهه رفتن است. پس برای اینکه به بیراهه نرویم چاره‌ای جز اینکه فکر کنیم این وطن وطن ماست و مصالحه و گفت‌وگو کنیم نداریم‌ و باید برای میهن تلاش کرد و از آن دفاع کرد. آنچه من گفتم غصه‌ای است از این مسئولیتی که بر دوش من گذاشته شده می‌آید.

 

مدیرعامل خانه سینما با بیان اینکه “از مدتها پیش گفت‌وگوهایی بین انجمن فیلمبرداران و تهیه کنندگان برای رسیدن به یک مفاهمه نامه انجام شده است” گفت: ما به یک مفاهمه کلی رسیده ایم. این مفاهمه به عنوان یک‌ نمونه باید بین نظام صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران با انجمن فیلمبرداران قرار بگیرد. جلسات ما منجر شد به یک نامه‌نگاری بین ما و پذیرش اصولی بر سر برقراری رابطه مستقیم بین انجمن تهیه کنندگان و انجمن فیلمبرداران که به حرمت این شب رونمایی می‌شود. این مفاهمه‌نامه قاعده‌ای است برای روابط بین صنفی. سینمای ایران بدون وجود یک نظام مقتدر تهیه‌کنندگی چاله‌های بزرگی بر سر راهش است. شرایط اقتصادی متحول شده است و تغییراتی شکل گرفته است و این از مواردی است که همه ما باید آمادگی مواجهه با آن را داشته باشیم و برایش راهکار داشته باشیم. باید به پیشوار یک نسیم برویم تا درگیر طوفان نشویم.

 

شاهسواری ادامه داد: امیدوارم طی سه ماه آینده به یک سند حقوقی برسیم که تنطیم کننده منافع طرفین باشد. این کار نیازمند یک پروسه کارشناسی سنگین است که باید بر سر جزئیات آن بحث شود امیدوارم این دوره سه ماهه که سقف پیش‌بینی‌های ماست خیر و برکتش به هنرمندان برسد و باید به نقطه ای برسد که با توان بیشتر و بی‌حاشیه‌تر فضای همکاری‌های بین صنفی را گسترش دهد.

 

سپس تورج منصوری از طرف انجمن فیلمبرداران و منوچهر شاهسواری از طرف انجمن تهیه‌کنندگان این مفاهمه‌نامه را امضا و تبادل کردند.

 

سپس در این جشن از چهار نفر از زنده یاد جمشید الوندی، رضا مجاوری، حسن قلی زاده و همایون پای‌ور تقدیر شد.

 

در ادامه این‌ مراسم بعد از پخش کلیپی از زنده‌یاد جمشید الوندی یاد شد.

 

اصغر رفیعی جم مدیر فیلم‌برداری و تهیه‌کننده ایرانی با انتقاد از اینکه “من هیچ اطلاعی از این تفاهم نامه نداشتم” تصریح کرد: یادم است که پارسال آقای شاهسواری صحبت می‌کردند و گفتند سال آینده جشن طلایی فیلمبرداران خواهیم داشت ولی به نظر من امسال برنزی است. حق انجمن فیلمبرداران بیش از این باید باشد. در این ۵۰ سال فعالیت من، هیچ موقعیت خوبی ندیده‌ام و هیچگاه این انجمن نتوانسته حضورش را اعلام کند. هیچوقت ندیده‌ام انجمن ما اگر بزرگداشتی برگزار می‌کنند در شان این هنرمندان باشد با این حال امیدوارم این تفاهم نامه به نفع انجمن فیلمبرداران باشد.

 

او درباره جمشید الوندی نیز گفت: از پیش از انقلاب او را می‌شناختم و همیشه خندان و دوست داشتنی بود. و برای هر کس کار می‌کرد به خاطر اخلاق خوبش در چندین اثر آن کارگردان دعوت می‌شد.

 

سپس باحضور داود امیری از مدیران فیلمبرداری سینمایی هدیه یادبودی را به همسر این هنرمند که در مراسم حضور داشت، اهدا کرد.

 

همسر زنده یاد مرحوم الوندی در سخنانی گفت که دوست داشتم او امروز در این مراسم حضور داشت. من یک روز به شوخی به او گفتم که چرا برای تو بزرگداشت نمی‌گیرند و او در جواب گفت بالاخره می‌گیرند چه من باشم و چه نه.

 

سپس بعد از پخش کلیپی که حسن قلی‌زاده از سال‌های فعالیت خود در حرفه فیلمبرداری توضیحاتی داد، از او با حضور فرشاد محمدی تقدیر شد.

 

یدالله صمدی از کارگردانان سینما و تلویزیون درباره حسن قلی‌زاده گفت: من به خودم اجازه نمی‌دهم از جایگاه او صحبت کنم. من هم پیش از انقلاب و هم‌ پس از آن با او در پروژه‌های مختلف همکاری داشتم خاطرات بسیاری دارم.

 

حسن قلی‌زاده نیز بعد از دریافت هدیه‌ خود در سخنانی بیان کرد که کاش درهای آسمان باز بود و می‌توانستیم با هنرمندانمان که از دست دادیم ارتباط برقرار کنیم و نکته دیگر این است که ما چند سال پیش بزرگداشتی پیش از جشن اول شب نقره‌ای هم برگزار کردیم بنابراین، این سومین مراسم‌ بزرگداشت ماست.

 

او ادامه داد: ما فیلمبرداری را از استادانی چون بهارلو یادگرفتیم. او دوران کوتاهی به ما درس داد و من شیفته کار با او شدم. دیگرانی چون هژیر داریوش، فریدون رهنما، دکتر کاووسی و … هم هستند که به ما عرصه حرفه ای کار را آموختند. در سال‌های اخیر به علت بی‌اعتنایی خانه سینما مرجعیت فیلمبرداری درحال کمرنگ شدن است. جریان دیجیتال باعث به وجود آمدن این اتفاق شد و مرجعیت از فیلمبردار خلاق به ابزار تبدیل شد و آنها را به سربازانی تبدیل کرد که در نهایت باعث بیرنگ شدن فیلمها شد. شکوه و جلال قبل دیگر در سینما وجود ندارد و دچار روزمرگی شده است. آنچه که می‌بینم پاسخگو ما نیست. سالها است که فیلم‌ها دیگر مرا تکان نمی‌دهند. در این سالها فقط فیلم “در دنیای تو ساعت چند است” توانست بسیار تکانم داد و بدانم فیلمبرداری هنوز زنده است. البته فیلمبرداری بدون طراحی صحنه معنا ندارد و به این ترتیب ایرج رامین‌فر از افراد مهم این حوزه است.

 

قلی زاده با بیان اینکه “من خوش‌بین به این مفاهمه‌نامه‌ها نیستم” اظهار کرد: ما ازین تفاهمنامه‌ها زیاد امضا کرده‌ایم. سال‌ها جلسات زیادی گذاشته شده اما هیچکدام‌ به عمل نرسیده است و باید ببینیم این بار به آن عمل می‌شود یا نه و اگر شد خوشحال شویم نه الان. آقای شهسواری الان من وقتی به خانه سینما می‌آیم پنج منشی هستند که می‌گویند شما در جلسه هستید. آیا فقط مراسم کفن و دفن مهم است؟ امیدوارم شهردار تهران هم همت کند و مترو را به قطعه هنرمندان وصل کند که رفت وامد ما هنرمندان هم راحت‌تر شود!

 

در ادامه مراسم بعد از پخش کلیپی از همایون پای‌ور با حضور هومن بهمنش تقدیر و هدیه یادبودی به او اهدا شد.

 

ایرج رامین‌فر با حضور در جایگاه با انتقاد از برگزاری بزرگداشت ها به این شیوه کنونی گفت: من پیشنهادی دارم، آن هم این است که باید این بزرگداشت‌ها شکل حرفه‌ای تر و بهتری بگیرد و بهتر این است که مثلا فیلم‌های برجسته آنها را ببینیم و سپس آن را تحلیل یا نقد کنیم.

 

او درباره همایون پای‌ور نیز گفت: یکی از فیلمبردارانی که من بسیار او را قبول دارم پایور است. او فیلمبرداری شاعر و بسیار حساس است و در پشت شخصیت طنازش، دید مهمی به زندگی دارد. او عاشق زندگی است و این دیدگاه در فیلمش هم مشخص است و می‌داند چه شیوه فیلمبرداری برای چه سناریویی خوب است. من همیشه آرزو داشتم با او همکاری کنم و این آرزو هم‌ در سه فیلم محقق شد. هیچکس هم باور نمیکند که بگوید فلان فیلم آخرین اثر من است. امیدوارم کارش را همیشه ادامه دهد.

 

سپس در آخرین بخش از این مراسم با حضور پیمان از رضا مجاوری تقدیر شد.

 

در ادامه مراسم برای تجلیل از رضا مجاوری، تورج منصوری یادداشتی را از طرف پرویز نوری برای حضار خواند و در ادامه بعد از پخش کلیپی از این این هنرمند، امیر نادری که اکنون در ایران زندگی نمی‌کند نیز پیامی تصویری را که برای رضا مجاوری ارسال کرده بود به نمایش درآمد.

 

از جمله هنرمندانی که در این مراسم حضور داشتند می‌توان به همایون اسعدیان، محمد آلاد پوش، بهرام بدخشانی، فرشته طائرپور، محمد حسین فرحبخش، علی قائم مقامی و… اشاره کرد.

اعلام حکم قطعی پرونده “کیارستمی” تا ۲ هفته آینده

معاون انتظامی سازمان نظام پزشکی آخرین وضعیت رسیدگی به پرونده پزشکی “عباس کیارستمی” را تشریح کرد.

دکتر علی فتاحی در نشستی خبری درباره آخرین وضعیت پرونده پزشکی عباس کیارستمی، گفت: در پرونده های انتظامی، عدالت و حق ایجاب می‌کند که مباحث به صورت تخصصی و فنی و علمی بررسی و پیگیری شود. در پرونده مرحوم کیارستمی نیز به دنبال طرح شکایت، تیمی تخصصی در سازمان نظام پزشکی و همچنین پزشکی قانون جهت بررسی تخصصی و فنی موضوع تشکیل شد.

 

وی با اشاره به کیفرخواست‌های صادر شده در این پرونده، افزود: پس از صدور رای در هیات بدوی، به این رای اعتراض شد و بر همین اساس موضوع در هیات تجدیدنظر مورد بررسی مجدد قرار گرفت که به این رای نیز اعتراض شد و به این ترتیب پرونده به هیات عالی انتظامی سازمان نظام پزشکی ارجاع داده شد.

 

معاون انتظامی سازمان نظام پزشکی افزود: بررسی های مجدد در هیات عالی انتظامی سازمان صورت گرفته و رای قطعی این پرونده تا یکی – دو هفته آینده اعلام خواهد شد.