گرم کردن پیش از اجرا – خلق یک آنسامبل

شاید در تعریفی ساده بتوان گفت تئاتر فیزیکی گونه‌ای‌ست که بازیگر در آن احساسات خود را بیشتر در قالب حرکات بیان می‌کند. حرکت در این تئاتر جایگزین نقش عمده زبان در آثار متن محور می‌شود و مفاهیم از این طریق انتقال پیدا می‌کند. ارسطو حرکت در نمایش را به دو دسته درونی و بیرونی تقسیم کرد. یعنی حرکتی که ملموس و قابل‌مشاهده است و حرکت عواطف و نیروهای درونی بازیگر.

 

تمرینی که در این ویدیو می‌بینیم توسط طراح حرکت مشق شده و طبیعتاً سوای کارکرد آن در زمینه‌ی گرم‌کردن بدن، خالی کردن ذهن از آلودگی‌های روانی بیرون از فضای تمرین و آماده‌کردن آن، نرم کردن عضلات و مفاصل، تمرین تنفس و تلاش برای کسب انرژی از فرآیندهای حیاتی بدن و بسیاری از موارد دیگر که همگی حائز اهمیت اند، کارکردی ضمنی و پرورشی برای خلق یک آنسمابل حرکتی دارد.

در تمرین‌هایی از این دست می‌آموزیم با ترکیب مجموعه از حرکات ساده و هماهنگی گروهی آن‌ها، می‌توان به کلیتی دست یافت که از نوعی انسجام نمایشی و دارای مفهوم برخوردار است که علاوه بر نوعی تمرین روحی-روانی، مقدمه‌ای‌ست برای خلق حرکت به معنای تئاتر. این تمرین ها به معنای ساده تر برای آغاز یک روز کاری یک گروه تئاتری طراحی شده اند تا با زدودن حواشی فکری و همبستگی گروهی به حداکثر بهره وری در مابقی ساعات تمرین دست یابند. از آنجاییکه که تئاتر از دل آیین ها به وجود آمده تمرین های گروهی جدا از مزایای جسمانی به مثابه ی آیین های هستند که ادایشان در ابتدای تمرین مانند نخ تسبیحی است تا اعضای گروه را به یکدیگر پیوند دهند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *