تئاتر الیزابتی

ملکه الیزابت در سال (۱۵۵۸ م) بر تخت سلطنت نشست. او لاتین و یونانی می‌دانست و به زبان‌های فرانسه، اسپانیایی و ایتالیایی نیز آشنایی داشت و به همین خاطر آثار کلاسیک به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفت. سلطنت ملکه الیزابت اول تا سال ۱۶۰۳ م بود ولی روح هنر و ادبیات الیزابتی تا ۱۶۴۹ م ادامه یافت. تاثیر ملکه الیزابت بر هنر و ادبیات انگلستان چندان عمیق بود که نمایش انگلیس در آن دوره را بسیاری از محققان «الیزابتی» نامیده‌اند.

 

درام در دوره الیزابتی

 

  1. تراژدی کلاسیک: آثاری بودند که با اقتباس از آثار کلاسیک و بیشتر آثار یونانی نوشته می‌شدند.

۲٫تراژدی ملی: مشهور ترین چهره تراژدی ملی «شکسپیر» می‌باشد، با آثاری نظیر هملت، اتللو، مکبث، جولیوس سزار…

  1. انواع کمدی: الف) کمدی روستایی ب) کمدی جادویی ج)کمدی بورژوازی(در زمینه کمدی به‌جز آثار زیبایی که توسط شکسپیر نوشته شده‌اند، باید از «بن جانسن» با آثاری همچون «ولپن» و «کیمیاگر» نام برد)
  2. نمایش‌های تاریخی: نمایشنامه‌هایی که بر اساس روایت تاریخی نوشته شده‌اند. برخی از آثار تاریخی شکسپیر مانند: هنری هشتم، ریچارد سوم و بعضی نمایشنامه‌های تاریخی دیگر در این گروه قرار می‌گیرند.

 

ویلیام شکسپیر

 

شکسپیر در ۲۳ آوریل سال ۱۵۶۴ م در استراتفورد، در انگلستان به دنیا آمد و مرگ او در ۲۳ آوریل ۱۶۱۶ م می‌باشد و در کلیسای «ترینتی» دفن شده است. شاعرانی به بزرگی شکسپیر وجود داشته‌اند اما هیچ یک مانند او اسرارآمیز نبودند. ابهام در مورد شکسپیر و زندگی او بسیار است. شکسپیر بنیان‌گذار تراژدی مدرن بعد از رنسانس است. او بیشتر از همه‌ی نویسندگان دوره‌ی خود همه‌ی جنبه‌های تئاتر را مستقیماً تجربه کرده بود. طول زندگی وی با حکومت الیزابت اول و جیمز اول مصادف بوده است.

 

ویژگی‌های آثار شکسپیر

 

  1. شکسپیر داستان‌هایش را از منابع گوناگون( تاریخ، اسطوره، افسانه، قصه و نمایشنامه)گرفته است. اما آنچنان فضا و موقعیت دراماتیک برای‌شان بوجود آورده که کاملا برای خود او شده‌اند.

۲٫در نمایشنامه‌های او موقعیت‌ها و شخصیت‌ها همواره به‌صورتی واضح و روشن در صحنه‌های ابتدایی(صحنه‌ی اول ودوم) تشریح می‌شوند و کنش دراماتیک، از طریق این موقیعت به شکل منطقی رشد می‌کند، تحول می‌یابد و ظاهر می‌شود.

  1. معمولا چند داستان در ابتدای نمایشنامه در هم بافته می‌شوند و تا حدی مستقل از یکدیگر پیش می‌روند، ولی در نهایت به هم متصل می‌شوند و پیوند می‌خورند. به‌طوری که حل یکی از مسائل منجر به حل مسئله‌ای دیگر و سر انجام داستانی دیگر می‌شود و به همین ترتیب نتیجه نهایی نمایشنامه حاصل می‌شود. یعنی از طریق یک کثرت آشکار به وحدت می‌رسد.

 

  1. او در حرکت صحنه آزادانه از زمان و مکان استفاده می‌کند، معمولا در یک نمایش، ماه‌ها وسال‌ها در مکانی جداگانه سپری می‌شود تا احساس زندگی در حال تکامل در درون صحنه‌های نمایشنامه داشته باشیم.

 

  1. بازیگران او در قالب شخصیت‌های دقیقی تراشیده شده‌اند که از نادانی، حماقت تا پادشاهی و قهرمانی و دانایی، از جوانی و بی‌گناهی تا پیری و فساد تجسم می‌شوند. نگاه دقیق شکسپیر بر رفتار آدمی و عملکرد او در دنیا برای همه‌ی انسان‌های بعد از او هنوز ارزشمند و آموزنده است.

 

  1. دیالوگ شاعرانه و جاندار او هم حالات روحی و روانی عقاید ویژه‌ای را مطرح می‌کند و هم زبان تصویری موجز او باعث شکوفایی ذهنیت‌های پیچیده‌ای می‌شود که موقعیت دراماتیک را بلافاصله با همه‌ی هستی پیوند می‌زند.

 

  1. نمایشنامه‌های شکسپیر از ساختمان پنج پرده‌ای برخوردارند و هر پرده ازسه تا هفت صحنه تشکیل شده است.

 

  1. شکسپیر اصول وحدت سه‌گانه(یک عمل تنها، در یک مکان تنها و در یک روز) را رعایت نمی کند و انسان‌گرایی و انسان‌محوری از دیگر ویژگی‌های آثار اوست.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *